Heidi & Frodo sin blog

22/01: Asunción, Paraguay

Etter litt om og men finn vi fram til bøndene på den paraguayanske landsbygda. Vi er to rare "extranjeros" som ikkje har teke i ei greip, langt mindre henta maten levande på tunet og knekt nakken på den. Etter nokre timar innkøyring skjøner bondekone Mirian at her har ho med grønskollingar å gjere, og det er starten på eit fantastisk opphald hos familien på fire. Mirian dreg oss med på høneslakting, baking av lokale spesialitetar, saftis-produksjon, innhausting av mandioka (er for deira kosthald det poteta er for vårt), rensking av peanøtter til det som ganske snart blir dagens høgdepunkt; peanøtt-te til frukost, melking (utan ein drope melk) og etter kvart får ho oss til og med opp klokka seks kvar morgon til den faste maté-seremonien der alle sit samankropne på små stolar rundt eit fat med glødande kol som held tekanna varm, medan maté-koppen går runde på runde og sola kryp opp over soya-åkrane. Nedanfor kan du sjå resultatet av ein av dagens dontar; det tradisjonelle chipa-brødet som paraguayanarane har ete i århundre. Men så tek det no nesten eitt århundre å tygge det seige brødet også...



Ein flokk håpefulle fuglar ventar under bordet på at Mirian skal smule litt godsaker medan ho bakar. Ganske praktisk i grunn; fuglane "feiar" kjøkkengolvet. På den andre sida - bakenden med andre ord - skal jo smulane ut igjen også...



Sju fuglar blir mat i løpet av opphaldet vårt. To høner og to kyllingar til oss; ein hane, ein kalkun og ein "guinea" til ein flokk indianarar i byte mot ein radio. Til gjengjeld kjem to nye til verda. To andungar som ganske fort blir døypte "Heidilita" og "Alfredito" (ingen klarer å uttale Frodo og difor går han stort sett under namnet Alfredo). SÅÅÅÅÅÅÅ skjønne! Og no forstår vi kvifor det heiter "hønemor". Mirian legg høner til å ruge på egga uansett kva art dei tilhøyrer, og hønene dei passar på ungane om dei ser aldri så rare ut...



Ikkje akkurat Rema 1000.



Og ikkje akkurat Electrolux.



Alt vatnet må heisast 16 meter med handkraft, også drikkevatnet til dyra. Og dei 100 litera til klesvasken. Og alt vatnet til matlaginga. Og oppvasken. Og kroppsvasken. Berre utedoen bruker ikkje vatn; der gjer makkane jobben.



Først stappe fotball...



...og så spele fotball!



Vi trur vi skal sta og besøke ein bonde og ser for oss ein nevenyttig kar med flanellskjorte og caps. Så feil kan ein ta. Damene - her dattera til Mirian - jobbar like mykje på jordet som mennene, og i tillegg gjer dei alt husarbeidet. Vi avstår frå ytterlegare kommentarar.